Biz çocukken,
Olabildiğince susmak
Ya da hıçkırıklarla ağlamak
Yetiyordu bize
Bu gün bir şeyimiz yoktu belki
Ama bu günün yarını vardı
Biz çocukken,
Alabildiğine koşmak
Ya da çığlık çığlığa bağırmak
Yetiyordu bize
Karnımız aç olabiliyordu ama
Gönlümüz hep toktu
Biz çocukken
Beraber gülmek, beraber ağlamak
Ergen gibi düşünmek, çocuk gibi yaşamak
Yetiyordu bize
Bu gün çocuktuk ama
Yarın büyüyecektik
Biz çocukken
Bir lokma ekmek
Ya da bir bayat simite seviniyorduk
Bu gün ağlasak da
Yarından umutluyduk
Biz çocukken…
