Yaylalar halka açık kamu arazileridir diye biliriz. Genellikle de öyledir. Ancak Ovit dağı yaylaları öyle değil işte. Bu yaylalar bir ailenin elinde, gasp edilmiş durumdadır. Ovit dağı vadisi büyük bir ailenin mensupları tarafından parsellenmiş, pay edilmiş, sahiplenilmiş. Bu aile her yıl bu yaylalarda şenlikler, dini toplantılar ve konserler vererek mülkiyetlerini pekiştirmeye çalışıyor. Bu kısa süreli etkinlikler herkese açık ve ücretsizdir. Ancak aileden olmayan halk yaylaya sezonluk olarak ücretsiz giremez. Girmek isteyenler ailenin belirlediği ücreti ödemek zorundadır. Ödemeyenler bu yaylalarda hayvanlarını yayamaz, yaşayamaz. Ailenin görevlendirdiği şahıslar bunları apar topar yayladan kovar. Yani buraların sahibi, hakimi, polisi, jandarması bu ailedir.
Ailenin ismini taşıyan bir de vakıf kurmuşlar, yasal! Her ne yapılıyorsa bu vakıf adına yapılıyor. Etkinlikler vakıf adına yapılıyor, halktan paralar vakıf adına alınıyor. Sıkıntı yaşandığı zaman vakıf adına devletten yardım alınıyor, jandarma çağırılıyor ve sıkıntı gideriliyor.
Hani hakimiyet kayıtsız şartsız milletindi, hani hiçbir kişiye, aileye, zümreye imtiyaz tanınamazdı! Burada hakimiyet bir ailenin elinde, bu aile fertleri bu dağlarda imtiyazlı.
Devlet yetkilileri bu büyük gasp olayını görmüyor, ya da görmek istemiyor. Neden görsün ki! Devletin en tepesindekiler bu yaylaları yabancılara satma planları yaparken!...
Konuyu güngörmüş bir dostumla konuştum, bana dedi ki “varsın bizden bir ailenin kontrolünde olsun, yeter ki yabancılara satılmasın bu dağlar…” Ne demeli bilemedim. Şehirlerin göbeğinde millet bahçeleri yaparken milletin dağlarına, yaylalarına sahip çıkmayan, ya da çıkamayan bir yönetime ne diyebiliriz ki!
Yazıklar olsun!