Ülkemizde, meslek olmadıkları halde en kolay para kazanılan statüler vardır. Bunların birincisi “milletvekillği”, ikincisi de “imamlık”tır. Mille vekilleri ve imamlar görevlerinin dışında her işi yapabilirler. İş yeri açabilirler, şirket ortağı olabilirler, simsarlık yapabilirler, komisyorn alabilirler…
Milletvekili sayısı bellidir, ona katlanılır belki, ama imamların sayısı yüz binleri aşmış durumda. Hiçbir şey üretmeden, ibadet ederek para almaları(kazanmaları diyemiyorum) bir yana, büyük çoğunluğu başka başka işler yaparak haksız kazanç da elde ediyor ve sebepsiz zenginleşiyorlar.
Hiçbir imam bana adaletten, haktan, hukuktan söz edemez. Çünkü aldıkları parayı hak etmiyorlar. (istisnalara saygı duyarım) Hele başka işler yaparak para kazanan ve aynı zamanda imam maaşı alanlar tamamen haram yiyor.
Sakın bana kimse öyle şey yok demesin. İşte benim köyümde bulunan iki mahallenin imamları. Biri yaz boyu arıları ile yaylalarda, camide ezan banttan okunuyor, diğeri de sanırım biraz vicdanlı merkez camiinde takılıyor, çünkü burada cemaati yok!
Bir mesire yeri düşünün, yaz aylarında faal olan, kışın en az altı ay kimsenin gelip gitmediği bir yer. Şehir merkezinin dışında, en yakın köye on kilometre uzaklıkta, tenha bir köşe. Burada ne okula, ne de camiye gereksinim yoktur. Okul yok, tamam, ama cami var, kadrolu imamı da var. Peki, imam burada ne yapıyor dersiniz? İmam camide duruyor, namaz kıldırıyor olmalı değil mi? Değil! İmam buranın en büyük ticari işletmesinin sahibi. Her türlü hizmetin verildiği, yöresel yemeklerin servis edildiği yöresel ürünlerin pazarlandığı, lokanta, kafe ve hatta gazino denebilecek çok fonksiyonlu bir iş yeri. Yanı başında konaklama için dekore edilmiş bir mini ahşap otel de var. Şehrin zengin çapkınları metresleri ile burada gelip kalabilir, felekten bir gece çalabilirler.
Yazık, çok yazık! Bu ülkenin kaynakları böyle haksız ve adil olmayan bir şekilde, oy için saltanat için çarçur edilmemeliydi!