Farkında mısınız bilmiyorum, uzunca bir süredir toplumda saygının, sevginin, kardeşliğin, dayanışmanın, hatta yardımlaşmanın bile yok olduğu; üstelik toplumda bu duygu ve düşüncelerin tam karşıtı duygu ve düşüncelerin çoğaldığı da çok üzücü ama ne yazık ki gerçek.
Bunu gün içinde yaşadığımız pek çok olayda olduğu gibi trafikte, otobüste birbirimize olan duygu ve düşünce değişikliğinden anlamak da mümkün. Çünkü birileri toplumda birlik, beraberlik, kardeşlik, dayanışma, ortak duygu ve düşüncede birleşilmesini istemiyor.
Şöyle bir düşünün. Toplumda birbirimizle herhangi bir konuda fikir alışverişi, siyasi tartışma bile yapamıyoruz. Hemen saldırıya geçmeler, tehditler gırla gidiyor.
Peki, niçin böyle oluyor biliyor musunuz? Nedeni şu: Hani birileri zaman zaman ortaya çıkıp "eski Türkiye" gibisinden akıllarınca mevcut iktidar öncesini karalamaya çalışıyorlar ya… İşte o dönemde, daha doğrusu 1980 öncesi dönemde, ülkede ulusal politikalar uygulanmaktaydı. Bunun halk içindeki yansıması olarak toplum içinde aynı milletin bir parçası olmanın getirdiği onur, gurur ve vatan, millet, Atatürk sevgisi toplumu yeterince bir arada tutmaya yetiyordu.
O dönemi anımsayanlar bilir. Çocukluğu o dönemlere rastlayanlar hatırlarlar sanıyorum. Ders kitaplarında cumhuriyet düşmanı, gerici, emperyalist destekli ayaklanmalar; yine emperyalist destekli bugün her ne kadar farklı adlarla da olsa aynı amaca hizmet eden dernek ve partiler açıkça amaçlarıyla birlikte yer almaktaydı.
Ama ne zaman ki 1980 darbesi oldu, işte onunla birlikte ulus devlet politikasından dönüş başladı. Öyle ki federasyon tartışmaları bile açıkça yapılabiliyordu. Tabii bu tartışmaların her zaman ulusal ekonomik politikanın terk edilip ekonominin küresel piyasaya teslim edilmekle paralel gittiğini de akıldan çıkarmamak gerekiyor.
Hem zaten 1980 sonrası iktidara gelen partilerin neredeyse tamamının ekonomiyi küresel sermayeye teslim etmekle, ulusal kimliği yok etmek anlamında neredeyse aynı düşüncede olduklarını; bir dönem Atatürk resimlerinin duvarlardan indirildiğini, dahası bazı üniformalardan Atatürk brövelerinin çıkarıldığını da unutmamak gerekiyor. Her ne kadar bu konuda istedikleri sonuçları alamasalar da epeyce aşama kat ettikleri de bir gerçek.
Artık açıkça da görülüyor ki Atatürk’ün kurduğu ulus devletin, anayasa değişikliğiyle kaderinin ne olup olmayacağına ilişkin bir karar durumuna geldiğimiz de ortada.
Ve görülen odur ki Atatürk’ün kurduğu cumhuriyeti kuran parti de yapılan operasyonla, ABD’nin istediği anayasa değişikliklerini gerçekleştirmek adına siyasal İslamcı iktidarla işbirliği içinde, Osmanlı millet sistemi de denilen, toprak olarak ayıramasalar da kimlik olarak ayrıştırabilecekleri, çok kimlikli ve her an parçalanabilecek Lübnan tarzı bir devlet için ikna edilmiş görünüyor…
Bunun da amacı, Ortadoğu coğrafyasında İsrail’den daha büyük, daha güçlü bir ulus devlet olmamasıdır. Tek neden budur.
Tüm bunların yapılabilmesi için de ulusal birliğin önemsiz hale gelmesi, hemen herkesin ortak bir duygu ve düşünce içinde olmaması, her türden tarikat, cemaat ve etnik kimliklere kapı aralanarak toplumsal birliğin adım adım yok edilmesi gerekiyor. Hem zaten güçlü bir ulus duygusu varken başka türlü bir düşüncenin yaşama şansı da yoktur. İşte bunun için önce ulus kimliğin sönümlenmesi gerekiyor.
İşte gerek Ege’de adaların işgal edilmesine karşın ses çıkarılmayıp göz yumulmasının, gerek Kıbrıs’ta hiçbir somut adım atılmamasının nedeni budur. Biliyorlar ki iktidar bu konularla ilgili en küçük bir hareket demiyorum, açıklama bile yapsa, yıllardır Türk ulusunu yok edip çok kimlikli hale getirmekle ilgili projelerin tamamı çöpe gider ve Türk kimliği ayağa kalkar. Hatta yabancı kaynaklardan öğrendiğimiz Mavi Vatan projesinin şimdilik rafa kaldırılmasının ana nedeni de budur.
Demek istediğim, toplum olarak üzerimize oynanan oyunun ne yazık ki çok farkında değiliz. Ama bilinmelidir ki gelecekte de Osmanlı millet sistemi değil, Türkiye Cumhuriyeti yani üniter bir ulus devlet olarak varlığımızı sürdürebilmemiz için ulusal birliğimizi yeniden kurmak, yabancılara satılan her ne varsa topraktan sanayiye, limandan, madenlere kadar tekrar millileştirmemiz gerekmektedir.
Değilse, dün Libya’da, Irak’ta, Suriye’de olanlar bizde de yaşanacaktır. Üstelik işgalle falan değil, sadece anayasa değişikliğiyle.
Bilmem anlatabildim mi?
15 Haziran 2026
Nusret KEBAPÇI