Ne İdik, Ne Olduk, Ne Olacağız?

Zaman hızla akıp giderken, bizler de onun içinde savruluyoruz. Bir yanda dertleriyle boğuşan insanlar, diğer yanda hayatın telaşına kapılmış şekilde para kazanma peşinde koşanlar… Kiminin gözleri hüzünden buğulu, kiminin aklı sadece yarına dair hesaplarla dolu.
Peki, biz neredeyiz? Ne idik, ne olduk, ne olacağız?
Eskiden sokak aralarında oynayan çocukların kahkahaları yükselirdi. Şimdi ise herkesin gözü ekrana kilitlenmiş, parmaklar tuşlara dokunuyor, ama kimse birbirine dokunmuyor. Dertleşmek, sohbet etmek, bir çay eşliğinde geçmişi yad etmek neredeyse unutuldu. Herkes bir yerlere yetişme telaşında ama kimse gerçekten nereye gittiğini bilmiyor.
Bizi biz yapan değerleri yavaş yavaş kaybediyoruz. Komşuluk, vefa, dayanışma… Eskiden bir evde pişen çorbanın kokusu yan komşunun da sofrasına ulaşırdı. Şimdi ise kapılarımızın ardında kendi dünyalarımıza kapanıyoruz.
Bir an durup düşünmeli… Geçmişten ne kaldı geriye? Büyüklerimizin nasihatlerini, eskilerin o içten gülümsemelerini, paylaşmanın güzelliğini hatırlamalıyız. Belki de bu gidişatı değiştirmek için önce kendimize dönüp bakmalıyız.
Ne idik, ne olduk… Ama asıl önemli soru şu: Ne olacağız? Eğer geçmişimizi unutursak, geleceğimizi kaybetmeye mahkûmuz. Belki de geçmişin tozlu raflarında değil, bugün içimizde saklı duran iyiliği, sevgiyi ve samimiyeti yeniden hatırlayarak yolumuzu aydınlatmalıyız.
Bugün göz gözü görmez belki ama hala önümüzü aydınlatacak bir umut var… Yeter ki hatırlayalım, yeter ki geçmişe dönüp bir kez daha bakalım.