Təbrizin tarixi çox qədimlərə dayanır. Hələ Manna dövlətinin dövründə bu şəhər mühüm mərkəzlərdən biri olub. Şəhərin adı Assur mixi yazılarında Tarui və ya Tarmakis kimi qeyd olunub. Orta əsr müəllifləri, Yaqut Həməvi və Həmdullah Mustofi Qəzvini, Təbrizin əsasının Abbasilər dövründə Harun ər-Rəşidin bacısı Zübeydə xatunun əmri ilə qoyulduğunu iddia edirlər. Lakin arxeoloji faktlar və digər tarixi mənbələr Təbrizin eramızdan əvvəl birinci minillikdən başlayaraq yaşayış məntəqəsi kimi formalaşdığını təsdiq edir.
Şəhərin mədəniyyəti də zəngin və çoxşaxəlidir. Xüsusilə xalçaçılıq sahəsində Təbriz öz adını dünya miqyasında tanıdıb. Təbriz xalçaları yüksək keyfiyyətləri və unikal dizaynları ilə seçilir və bu sənət hələ də şəhərdə yaşadılmaqdadır. Şəhərin dilləri arasında türkcə danışılır, lakin bu dil rəsmi səviyyədə tanınmır, çünki Azərbaycan türkləri İranda öz ana dillərində təhsil almaq hüququndan məhrumdur.
Təbriz həm də İranda bir çox "birincilər" ilə tanınır. İlk çap evi, ilk telefon, ilk asfaltlanmış xiyaban və birinci yeni məktəb bu şəhərdə qurulmuşdur. Təbrizdə həmçinin İranın birinci ümumi kitabxanası və kinoteatrı da mövcuddur.
Şəhərin memarlıq abidələrinə gəlincə, Təbriz dəfələrlə zəlzələlərə məruz qalsa da, bəzi mühüm abidələr, xüsusilə Ərk qalası və Göy məscid, bu fəlakətlərdən sağ çıxmış və şəhərin tarixi irsinin bir hissəsi olaraq qorunub saxlanmışdır.
İlyas GÜR
Editör
