Yeşil yaprağın gizemi...
Bir yanı, başından kar eksilmeyen Kaçkarlar’a, bir yanı hırçınlığı dinmeyen Karadeniz’in deli mavisine bakan Rize’nin halkı her daim telaşlı, aceleci, atak, çalışkan ve esprilidir. Yörenin havası, toprağı, suyudur onları böyle yapan. Erkekleri ne kadar denizciyse kadınları o kadar toprağa bağlıdır.
Rize’nin yamaçları ‘siyah beyaz fotoğrafları bile yeşile çalar’ deyimine uygun şekilde her zaman yeşildir. Rize’de çaydan önce yeşilin adı ‘mısır’ dır. Bundan başka Rize mandalinası ve portakalı etrafa nam salmıştır. Çay, 1930’lu yılların sonunda Rize’ye gelir ve Rizeli ’nin hayatını değiştirir. Doğuştan gurbetçi olan halk, bir kurtuluş ümidi olarak sarılır çaya. Dağ, taş gizemli yeşil yaprağın büyüsüyle kaplanınca iklim değişir. Toprağın aile içerisinde kardeşler arasında çok küçük parçalara bölününce geçimi karşılayamaz olur, Rizeli ’ye yine gurbet yolları gözükür. Çay tarımı arkada kalanlarca yürütülür.
Rize’de ekonominin bel kemiğini oluşturan çayın serüveninin siyah beyaz karelerle aşama aşama anlatıldığı bu çalışmayı sizlerle paylaşıyor, demli çay tadında, daha nice güzel dileğiyle saygıyla selamlıyorum.
Fatih Sultan KAR
İlyas GÜR
Editör
