ÇOCUKLARIN GÖZYAŞI, İNSANLIĞIN UTANCIDIR!

Fethi Karadeniz

15-09-2026 10:39

Bir çocuk ağlıyorsa, dünyanın bir yerinde insanlık susmuş demektir.

Bir çocuk bomba sesleriyle uyanıyor, bir anne evladına sarılarak onu korumaya çalışıyor, bir baba çocuğuna ekmek götüremiyorsa; bizim huzurumuzun da rahatımızın da bir anlamı kalmıyor.

Çocuklar savaşların tarafı değildir!

Onların sınırlarla, iktidar hesaplarıyla, toprak kavgalarıyla, silahlarla hiçbir ilgisi yok. Onların istediği çok basit:

Bir ev…
Bir anne-baba…
Bir okul…
Bir parça ekmek…
Bir oyuncak…
Ve güven içinde oynayabilecekleri bir sokak…

Ama biz yetişkinler, çocuklara bırakmamız gereken dünyayı onların ellerinden alıyoruz.

Kimi çocuk okul sıralarında olması gerekirken sokakta çalışıyor. Kimi ağır yüklerin altında çocukluğunu kaybediyor. Kimi savaşta kolunu, bacağını, gözünü kaybediyor. Kimi annesiz, babasız kalıyor.

Bir çocuğun eline kalem yerine savaşın gölgesi düşüyorsa, bunun adı insanlık adına büyük bir utançtır.

Dünyanın güçlüleri masalarda sınırları, toprakları ve çıkarları konuşurken; çocuklar enkazların arasında oyuncaklarını arıyor.

Birileri savaşın hesabını yapıyor, çocuklar ise hayatlarının hesabını veriyor.

Artık yeter!

Çocukların ölümünü seyretmeye, yetim kalmasını kabullenmeye, sakat bırakılmasını “savaşın kaçınılmaz sonucu” diye açıklamaya hakkımız yok.

Çünkü savaşların gerçek kazananı yoktur. Savaşta çocukların kaybettiği bir dünya, aslında hepimizin kaybettiği dünyadır.

Çocuklar okula gitmeli; çalıştırılmamalı.

Çocuklar oyun oynamalı; bombalardan kaçmamalı.

Çocuklar anne-babalarının ellerini tutmalı; mezar taşlarına sarılmamalı.

Çocuklar ağlamamalı… Çocuklar hep gülmeli!

Dünyanın bütün liderlerine, yöneticilerine ve insanlarına sesleniyorum:

Silahlarınızdan önce çocukların gözlerine bakın.

Çünkü o gözlerde savaş yok.

Sadece yaşamak, sevilmek ve gülmek isteyen bir çocuk var.

Artık savaşlar bitsin.

Silahlar sussun.

Okullar açılsın.

Sokaklar çocukların olsun.

Dünyanın neresinde olursa olsun, her çocuk güven içinde büyüsün.

Çünkü çocukların gülmediği bir dünyada, hiçbir zafer gerçek değildir.

ÇOCUKLARIN GÖZYAŞI, İNSANLIĞIN UTANCIDIR!

Fethi KARADENİZ
Eğitimci-Yazar

DİĞER YAZILARI ZAFER BİZİM! FİLENİN SULTANLARI AVRUPA’NIN ZİRVESİNDE 01-01-1970 03:00 ÖĞRETMEN YETİŞTİRDİK, ÖĞRETMENİ BEKLETTİK! 01-01-1970 03:00 Murat Hacıoğlu Futbol Akademisi 01-01-1970 03:00 BİR OKULUN KAPISINA KİLİT, BİR HUZUREVİNİN KAPISINA ANAHTAR MI? 01-01-1970 03:00 Kemer Köyü Değişiyor… Denizin Kıyısında Yeni Bir Hikâye Yazılıyor 01-01-1970 03:00 EVLER BÜYÜDÜ, GÖNÜLLER KÜÇÜLDÜ 01-01-1970 03:00 ALMANYA HAZIR MISIN? SULTANLAR GELİYOR! 01-01-1970 03:00 BARIŞ, SADECE SAVAŞIN OLMAMASI DEĞİLDİR 01-01-1970 03:00 Rize’de Çay Bardağı Büyüdü, Gönüller Büyüdü! 01-01-1970 03:00 30 AĞUSTOS: BİR MİLLETİN “YA İSTİKLAL YA ÖLÜM” DEDİĞİ GÜN 01-01-1970 03:00 ERGAN DAĞI: BİR HAYALDEN GERÇEĞE 01-01-1970 03:00 30 YIL SONRA ERZİNCAN: İNSAN BİR ŞEHRE DEĞİL, KENDİ GEÇMİŞİNE DÖNÜYOR 01-01-1970 03:00 ERZİNCAN’IN KURMA EVLERİ: YIKILAN SADECE EVLER Mİ? 01-01-1970 03:00 Hayatımın Deklanşöründen Geçenler 01-01-1970 03:00 Fındık Toplama Zamanı Geldi 01-01-1970 03:00