Azize Lucia, gözlerinin güzelliği nedeniyle gördüğü zulüm sonucu körlerin koruyucu azizesi olarak anılır. Gözlerini tabakta sunması, Yeni Ahit’te geçen, “Eğer sağ gözün günah işlemene neden olursa, onu çıkar at” ifadesine bir gönderme olarak yorumlanır. Bu imgeler, Lucia’nın bakışlarının ilahi bir anlam taşıyan çift göz olarak ifade edilmesine yol açmıştır.
Beccafumi'nin çalışması, izleyiciyi Lucia’nın sağlam gözlerine mi yoksa tabakta sunulan gözlerine mi bakmaları gerektiği konusunda ikilemde bırakır. Bu belirsizlik ve tablonun duygusal yoğunluğu, izleyiciyi hem bir içsel hesaplaşmaya hem de ruhsal bir yükselişe çağırır.
