Isparta’da özel gereksinimli çocukların aileleri, yaşadıkları sorunları dile getirdi. Aileler, engelli park yerlerinin işgali, erişilebilirlik eksiklikleri, eğitim sürecinde yaşanan sıkıntılar, bakım hizmetleri ve sosyal yaşam olanaklarının yetersizliği anlatan ailelerin en önemli talebi mola evlerinin kurulması.
17 yaşındaki fiziksel engelli çocuğu olan Nuray Duman, günlük yaşamda en çok erişilebilirlik konusunda sorun yaşadıklarını söyledi. Engellilere ayrılan park yerlerinin sürekli işgal edilmesine tepki gösteren Duman, "Oğlum 17 yaşında, fiziksel engelli olduğu için biz o tarz sorunlar yaşıyoruz genelde. En çok yaşadığım engelli park yerleri, rampalar ve engelli park yerlerini de genelde bulamıyorum. İnsanların empati duygusu yok, maalesef kendilerini bizim yerimize koyamıyorlar, araç koyuyorlar. Bir de engelli park yerlerine insanlar park ediyor maalesef. Biz park yeri bulamadığımız için çocuklarla en uzak yerlere gidiyoruz ancak, o sıkıntıyı yaşıyoruz” dedi.
Özel gereksinimli bireylerin eğitim süreçlerinin ardından karşı karşıya kaldıkları belirsizliklere dikkati çeken Kerime Karaaslan ise ailelerin çocuklarının geleceği konusunda endişe taşıdığını ifade etti. Karaaslan, okullarda özel gereksinimli öğrenciler için destek personeli bulunmasını istediklerini belirterek, "Çocuklarımızın burada okulda bir görevli olan, bezlerini alan, çocuklarımızla ilgilenen kişiler olmasını istiyoruz. Bizim diğer çocuklarımız da evde. Annelerin diğer çocuklarıyla da ilgilenmesi gerekiyor" ifadelerini kullandı.
Ailelerin en önemli taleplerinden birinin mola evleri olduğunu söyleyen Karaaslan, "Çocuklarını bırakıp hastaneye gidecek annelerin güvenilir bir yeri yok. Çocuklarımıza güvenip bırakabileceğimiz mola evleri istiyoruz. Çocuklarımızın güvenilir ve iyi yerlere gelmesini istiyoruz. Spor salonları, jimnastik, yüzme kursları olmasını istiyoruz. Çocuklarımız gezmeyi seven çocuklar. Şehir şehir gezmelerini, pikniklere gitmelerini istiyoruz" diye konuştu.
Mevcut okul binalarının yetersizliği ve okul değişikliklerinin aileleri zor durumda bıraktığını belirten Karaaslan, özel eğitim öğrencilerinin uzun süredir farklı okullarda eğitim görmek zorunda kaldığını söyledi.
Özel gereksinimli bir çocuk annesi olan Saniye Alkan da bakım hizmetlerinin yetersizliğine dikkati çekerek, "Ben kendim hasta olsam çocuğumu bırakacak yer bulamıyorum. Benim baba yok, bir kız çocuğuyla üçümüz yaşıyoruz. Çocuğumu koyacak yer yapılmasını istiyorum" dedi. Alkan, çocukların spor ve sosyal etkinliklerden daha fazla yararlanabilmesi gerektiğini de söyledi.
Aileler, özel gereksinimli bireylerin eğitim, spor, sosyal yaşam ve bakım hizmetlerine erişimlerinin artırılmasını isterken, daha erişilebilir bir şehir ve daha kapsamlı destek mekanizmalarının oluşturulması çağrısında bulundu. Özellikle mola evleri, spor faaliyetleri, yüzme kursları ve sosyal etkinliklerin artırılmasının hem çocukların gelişimine hem de ailelerin yaşam kalitesine önemli katkı sağlayacağını dile getirdi.