Geçtiğimiz yıl 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü’nde temelleri atılan İnsan Hakları Kentleri Türkiye Ağı’nın kurucularından olan Çervatoğlu, bu girişimin yalnızca yasal bir çerçeveyle sınırlı kalmayıp gündelik yaşama da dokunan bir insan hakları anlayışı geliştirmeyi hedeflediğini söyledi. Yerel yönetimlere ve kardeş belediyelere çağrıda bulunan Çervatoğlu, “Kentler sadece asfaltla, imarla değil; eşitlik ve adaletle yaşanabilir hale gelir” dedi.
Meci Kültüründen Doğan Toplumcu Belediyecilik
Fındıklı’da halkın karar alma süreçlerine doğrudan katılım sağladığı bir sistem inşa ettiklerini belirten Çervatoğlu, bu yaklaşımın Karadeniz’e özgü “meci” (imece) kültüründen beslendiğini söyledi. “Halkımızı müşteri değil, eşit ve aktif yurttaşlar olarak görüyoruz” diyen Çervatoğlu, bu anlayışla halk meclislerinden çocuk, kadın, gençlik ve engelli meclislerine kadar birçok katılımcı yapının kurulduğunu belirtti.
İnsan Hakları Anıtı ve Katılımcı Kent Modeli
İnsan haklarını görünür kılmak adına ilçede bir İnsan Hakları Anıtı da inşa ettiklerini hatırlatan Başkan Çervatoğlu, bu yapının sembolik değil, politik bir kararlılığın göstergesi olduğunu ifade etti. “Bu ağ, hakları anayasa maddesi olmaktan çıkarıp kentin tüm yaşamına entegre etmeyi amaçlıyor” diyen Çervatoğlu, kamusal hafızanın korunmasından toplumsal cinsiyet eşitliğine kadar birçok alanda dönüşüm gerçekleştirdiklerini belirtti.
Yoksulluğu Hafifletmek Değil, Ortadan Kaldırmak
Çervatoğlu, belediye olarak sosyal yardımların ötesine geçip sosyal politikaları önceliklendirdiklerini ifade etti. “Kadın emeğine ve yerel üreticiye alan açmak, dayanışma ekonomisi temelli kooperatifler kurmak bu anlayışın örneklerindendir” diyen Başkan, temel amaçlarının yoksulluğu doğuran yapıları dönüştürmek olduğunu vurguladı.
Fındıklı’da Değişen Sokaklar, Güçlenen Toplum
Başkan Çervatoğlu, Fındıklı’da halkla birlikte yapılan saha toplantılarının somut bir örneği olarak Papatya Sokak’ı işaret etti. Daha önce tenha ve güvensiz olan sokak, aydınlatmalar, oturma alanları ve cephe boyamalarıyla güvenli ve yaşanabilir bir alana dönüştürüldü. “Bu dönüşümle halk artık kentin sakini değil, sahibi oldu” diyen Çervatoğlu, insan onurunun yalnızca korunacak bir değer değil; birlikte kurulacak bir yaşam biçimi olduğunu söyledi.